Zonder ontspanning kan je als ruiter niet doordringen tot je paard

Tineke Bartels in Paard&Sport van februari: “Zonder ontspanning kan je als ruiter niet doordringen tot je paard”. Tineke verwijst hierbij naar onderzoek van Andrew McLean, die overigens 13 en 14 april in Rotterdam een clinic komt geven. Ze zegt hierbij terecht dat je alleen met een ontspannen viervoeter kan communiceren.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik vind het zelfs fantastisch dat echte paardenmensen, zoals Tineke, refereren naar wetenschappelijk onderzoek over onze geliefde dieren. Op die manier zullen meer mensen bewuster met hun paard om gaan. Ik neem dan ook graag het voorzetje aan om eerst uit te leggen waarom het zo belangrijk is dat paarden ontspannen zijn als je met ze omgaat. In een volgend bericht zal ik toelichten hoe je als ruiter merkt dat je paard ontspannen is.

Het eerste leg ik uit aan de hand van het tegenovergestelde, namelijk een gestrest paard. Met een gestrest paard kan je niet communiceren en kan je dus ook niet trainen. Waarom niet? Ik kan me nog herinneren dat ik exact deze vraag stelde aan Andrew McLean toen ik alweer ruim twee jaar geleden bij hem in Australië stage liep. Het klinkt namelijk wel logisch, maar ik wilde exact de reden weten. Hij vergeleek het met het vroegere onderwijs, waarbij kinderen geslagen werden als ze het antwoord ut hadden. Uiteraard werden ze hierdoor alleen maar bang voor de leraar of lerares. Denk je dat deze arme kindjes nog iets van de les meekregen?

Op het moment dat een paard iets engs heeft waargenomen of angstig is giert er een enorme hoeveelheid adrenaline door het lijf van het paard. Hij verkeert vervolgens in opperste staat van paraatheid. Alle aandacht gaat vervolgens naar dat ene enge ding en ogenschijnlijk minder belangrijke zaken worden genegeerd. Het dier zal in meer of mindere mate vluchtgedrag, zoals bokken, steigeren, wegrennen, schrikken etc. vertonen. Paarden die op hol slaan letten ook niet meer op hekken of bomen en kunnen soms lelijk met deze voorwerpen in aanraking komen. Hoe meer het paard kan vluchten hoe minder hij op andere zaken, zoals onze hulpen zal letten.

Het vluchtgedrag van een paard is een geleidende schaal. Hij kan een beetje bang zijn en in jouw ogen “loperig” of voor je gevoel een beetje “aan het meuten” zijn. Aan het totale uiterste van de schaal kan je paard er echt van door gaan en kun je de controle verliezen en er zelfs afvallen. Besef je dat het “loperig zijn” van je paard al een teken is dat je paard minder voor je hulpen openstaat, omdat de ontspanning ontbreekt. Hetzelfde geldt voor een paard dat tijdens een proef niet meer aan het been is, terwijl hij met losrijden super fijn liep. Het is aan de ruiter om het paard dan weer ontspannen en aan de hulpen te krijgen.

Hoe dan? Dat leg ik graag een volgende keer uit. In het volgende bericht wil ik eerst nog even toelichten hoe je merkt dat je paard ontspannen is. Houd dus de website of facebook in de gaten!

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.